Von Baeyer
Był niemieckim chemikiem przełomu dziewiętnastego i dwudziestego wieku. Został laureatem Nagrody Nobla w 1905 roku i to przede wszystkim za osobisty wkład w rozwój chemii organicznej i technologii chemicznej z kategorii barwników oraz związków aromatycznych. Studiował na Uniwersytecie Berlińskim, a potem w Heidelbergu. Został w 1864 roku wykładowcą Berlińskiej Akademii Handlowej, a w 1872 roku profesorem w Strasburgu. Pracował też na Uniwersytecie w Monachium po Liebigu. Prowadził badania naukowe nad terpenami i barwnikami. Odkrył eozynę, kwas barbiturowy, sztuczne indygo i wiele innych. Jednocześnie w roku 1888 jako pierwszy dokonał syntezy terpenu. Przyczynił się do powstania przemysłu barwnikarskiego w Niemczech poprzez otrzymanie sztucznego błękitu indygo.